بىهدف و هرزه مرور كنند ، بزرگوارانه و آقامنشانه بگذرند . 11 . و آنانند كه چون متذكّر آيات پروردگارشان شوند و آيات را بر آنها بخوانند و ارائه دهند ، كَرانه و كورانه بر روى آنها نيفتند ؛ بلكه با ديدهء بصيرت و گوش واعى ، ديده و شنيده و قيام نموده ، أداى حقّ آنها را بنمايند . 12 . و آنانند كه ميگويند : اى پروردگار ما ! از زنان ما ، 13 . و از فرزندان و ذرارى ما افرادى را به ما عنايت كن كه موجب ترى و تازگى چشمان ما باشند و نور چشم دهند . 14 . و ما را پيشوا و امام مردمان متّقى و پرهيزگار فرما . آنان چنان بندگانى هستند كه در اثر صبر و شكيبائى و استقامت در راه خدا كه چنين صفات و آثارى را در خود بروز و ظهور داده‌اند ، غرفهء عاليهء بهشت به عنوان مزد و پاداش ، جزاى عملشان قرار خواهد گرفت ، و از جانب پروردگار پيوسته بدانها تلقّى سلام و تحيّت خواهد شد ؛ كه در آن غرفه‌هاى عاليهء بهشتى بطور دوام و خلود زيست نموده و مكان مكين و محلّ استقرار امين و نيكوئى برايشان خواهد بود . اى پيغمبر ما ! به اين مردم بگو : اگر دعا و التجاء و درخواست شما از خدا نبود ، خداوند به شما چه اعتنا و توجّهى داشت ؟ ! امّا شما تحقيقاً تكذيب كرديد و آيات حقّ را انكار نموديد و بنابراين ، اين كيفر حتمى و عذاب ، پيوسته و متّصل و ملازم با كردارتان مىباشد ! » « 1 » مرحوم آيةالله علّامهء والد رضوان‌الله‌عليه به اين آيات شريفه علاقه‌اى خاصّ داشتند و در نمازهاى خود مكرّر اين آيات را قرائت ميفرمودند و به طلّاب و اهل علم سفارش ميفرمودند حتماً اين آيات را حفظ نموده و بر قرائت آن مداومت كنند و آن را سرلوحهء زندگى خود قرار دهند .

--> ( 1 ) . نورملكوت‌قرآن ، ج 3 ، ص 213 تا 215 .